Þjónninn

Hún var með græn augu, þjónninn á veitingastaðnum.

Kjóllinn hennar svo fallega gulur og ég í gömlum strigaskóm.

Eftir að hafa komið með matseðilinn til mín horfði hún lengi út um gluggann á veitingahúsinu sem sneri til suðurs án þess að segja orð.

Ég horfði á hana. Fannst eins og hún væri að safna upplýsingum með augnaráði sínu, eða að eyða gömlum minningum.

Hún horfði svo á mig og sagðist verða að hætta að hugsa um fortíðina og einbeita sér að núinu.

Mig langaði að spyrja hana hvar hún hefði fengið þennan kjól en strigaskórnir fengu mig af því.
Ég sagði við hana að það væri óþarfi að hætta einhverju og hvað þá að fara að einbeita sér að einhverju. Nema henni fyndist hún knúin til þess.

Hún sagði svo ekki vera og spurði síðan hvort ég vildi panta, en ég fékk ekki færi á að svara, því maður á næsta borði kallaði á hana og hún fór til að sinna honum og skildi mig eftir.

Við sáumst ekki aftur fyrr en löngu síðar.

John Taylor

í fjöllunum þínum 

fann ég Duran Duran plakatið

sem ég var búinn að leita að lengi

áhrifin yndisleg

eins og skuggi manns sem varpar sér út úr skugganum

og viðurkennir að John Taylor var ekki bara fallegur

heldur líka góður bassaleikari

ísland þennan vetur/iceland this winter

Aladdin Sane

Hafnarfjörður 2013 (30)

Hafnarfjörður 2013 (29)

Ljóslausu bílarnir

Sat á rúmstokknum. Saup á vatni. Horfði út um gluggann, annars hugar og fékk á tilfinninguna að allir bílarnir þarna úti væru ljóslausir. Hringlaga verkefnalistinn kallaði á mig; fékk mig til að standa upp og hugsa næsta skref. Þvottahúsið lét illa og vaskurinn í eldhúsinu beið óþolinmóður eftir heitu vatni og sápu. Mig langaði mest að fara að sofa, en fékk mig ekki til þess, ekki frekar en að sinna einhverju af verkefnalistanum. Hélt áfram að horfa út um gluggann. Ég hafði áhyggjur af ljóslausu bílunum.

Hringlandaháttur

Svalirnar voru staður fyrir erfiðar hugsanir og því reyndi hann að forðast þær. Eitthvað við svalirnar var kunnuglegt og kalt; eitthvað við þær kallaði á minningar af leiðinlegum atvikum; kallaði á lélegar ljósmyndir og það var eitthvað sem hann þoldi mjög illa. En það var gott að fara út á svalirnar og fá sér að reykja og drekka (þá voru svalirnar allt annar staður og með allt aðra merkingu) og spjalla við sjálfan sig eða einhvern annan. En hann þoldi illa hringlátahátt og kastaði aldrei sígarettum fram af svölunum. Það taldi hann einn af sínum stærstu kostum.

Álnavörubúðin

Hressi Bangsi vildi opna álnavörubúð og bað vin sinn Kjartan Tuskubangsa að aðstoða sig við verkið.
Kjartan Tuskubangsi tók vel í beiðnina, en sagðist þó þurfa að hugsa sig aðeins um. Það væri mikið að gera hjá honum næstu dagana, en vel líklegt væri að hann gæti frestað einu verkefninu sem hann væri að vinna að. Það lægi ekki svo mikið á að klára það. Honum fannst hugmynd Hressa Bangsa það góð að hann vildi endilega vinna að framgangi hennar.